اَللَّهُمَّ اِنّى اَعْتَذِرُ اِلَيْكَ مِنْ مَظْلُومٍ ظُلِمَ بِحَضْرَتى فَلَمْ اَنْصُرْهُ،
وَ مِنْ مَعْرُوفٍ اُسْدِىَ اِلَىَّ فَلَمْ اَشْكُرْهُ،
وَ مِنْ مُسىءٍ اعْتَذَرَ اِلَىَّ فَلَمْ اَعْذِرْهُ،
وَ مَنْ ذىفاقَةٍ سَئَلَنى فَلَمْ اُوثِرْهُ، وَ مِنْ حَقِّ ذى حَقٍّ لَزِمَنى لِمُؤْمِنٍ فَلَمْ اُوَفِّرْهُ،
وَ مِنْ عَيْبِ مُؤْمِنٍ ظَهَرَ لى فَلَمْ اَسْتُرْهُ،
وَ مِنْ كُلِّ اِثْمٍ عَرَضَ لى فَلَمْ اَهْجُرْهُ. اَعْتَذِرُ اِلَيْكَ -يا اِلهى - مِنْهُنَّ
وَ مِنْ نَظآئِرِهِنَاِعْتِذارَ نَدامَةٍ يَكُونُ واعِظاً لِما بَيْنَ يَدَىَّ مِنْ اَشْباهِهِنَّ، فَصَلِّ
عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ، وَاجْعَلْ نَدامَتى عَلى ما وَقَعْتُ فيهِ مِنَ الزَّلاَّتِ،
وَ عَزْمى عَلى تَرْكِ مايَعْرِضُ لى مِنَالسَّيِّئاتِ تَوْبَةً تُوجِبُ لى مَحَبَّتَكَ، يا مُحِبَّ التَّوَّابينَ.
بار خدايا به پيشگاهت عذر خواهم در حق ستمديدهاى كه در حضور من بر او ستم رفته و من ياريش ننمودم،
و از احسانى كه در حقّم شده و شكرش را بجا نياوردهام،
و از بد كنندهاى كه از من پوزش خواسته و عذرش را نپذيرفتهام،
و از فقيرى كه از من حاجت خواسته و من خواست او را بر خواست خود ترجيح ندادهام،
و از حقّ مؤمن حق دارى كه بر عهدهام مانده و آن را ادا ننمودهام،
و از عيب مؤمنى كه بر من آشكار گشته و آن را نپوشاندهام،
و از هر معصيتى كه برايم پيش آمده و از آن دورى نجستم.
بار الها از همه آنها و از آنچه مانند آنهاست از حضرتت با دل آكنده از پشيمانى عذر ميخواهم، عذرى كه مرا در آينده از نظاير آنچه بر من گذشت بازدارد، پس بر محمد و آلش درود فرست، و پشيمانيم را بر لغزشهايى كه گرفتارشان شدهام، و تصميم را بر ترك گناهانى كه برايم پيش آيند توبهاى قرار ده كه برايم موجب عشق تو گردد، اى دوستدار توبه كنندگان
