شفايي كه در نماز وجود دارد همان آثار بهداشتي و درماني مترتب بر نماز و مقدمات آن مي‌باشد. نكته بسيار مهمي كه لازم است در همين ابتدا به آن توجه نمود اينكه اين مطالب به عنوان برخي از آثار جانبي و فوايد نيكوي نماز و طهارت – كه در بعضي اوقات مورد غفلت واقع شده يادآوري مي‌گردد و نبايد اعمال عبادي را به خاطر اين فوايد انجام داد كه موجب بطلان آن عمل خواهد بود.
در معني اخلاص در نيت گفته شده كه بايد اعمال عبادي را به قصد قربت انجام داد پس اگر كسي غسل و وضو را براي خنك شدن(2) و يا بهره‌مندي از فوايد بهداشتي آن انجام دهد و يا قيام و ركوع و سجده را براي ورزش و نرمش و يا در كنار فوايد ديگر به جاي آورد، نماز شرك آلود خوانده و نماز باطلش هيچ اثر مادي ومعنوي براي او در بر نخواهد داشت.
نماز به عنوان سکوی پروازبه عالم ملکوت یگانه عملی است که تمامی معانی که لغت شناسان درموردآن بیان کرده اند برآن منطبق می باشد زیرا که این عمل نوع خاصی از خدمت و پرستش است که طهارت ظاهری و باطنی شرط صحت آن قرارداده شده و درآن دعاهاو جملات با مضمونی وجودداردکه این فریضه را به عنوان بارانی از الطاف الهی و رحمت بی منتهای اومعرفی می کند لکن حقیقت آن اقامه و به پاداشت این واجب مهم می باشد و اقامه یعنی حق و حدودنمازرا محافظت نمودن و به برپایی آن درتمام شرایط و همه افراداهتمام دادن است .
پژوهندگان دانش و سوداگران علم و تحقیق که درفکر دستیابی به قله بلند انسانیت و سعادت هستند با اندکی تأمل به این نکته متوجه می شوند که «تفکر»و «پرستش آگاهانه» از برترین امتیازات انسان و فصل افتراق ما و حیوانات می باشد،گرچه که موجودات نیز از نوعی درک و شعور در زمینه عبادت و نماز برخوردارند ولی ازنوع آگاهانه و با معرفت نمی باشد، زیرا نماز به عنوان زیباترین الگوی پرستش،فرآیند اندیشه و تجسم پرستش اندیشمندانه است،اندیشه درموردآغازهستی و هستی بخش و رابطه او با انسان و تفکر درواپسین راه پیمایش جاده عبودیت و راهبر و دستگیر عالم و نشئه دیگر.
هرعبادت واطاعتی که انسانها برحسب تکلیف به جای می آورند،با نظر به استغنای ذات اقدس باری تعالی،نمی تواند کمترین سودو خيری را متوجه ذات ربوبیت گرداند و نهایت سود و زیان به خودفرد برمی گردد، نمازبه عنوان سفره ای گسترده،فقیران و سوداگران را که به جز باریابی به درگاه بزرگان چاره ای ندارند را به خود فرامی خواند و اذن حضور در محضر خداوند عظیم رابه آنها می دهد لذا این اذن،باید بادرک صحیح از مقام ربوبی و همچنین گشودن زاویه جدیدی در نگرش به نماز به عنوان محبوب باری تعالی و یگانه راه وصول به خالق مقتدرمی باشد تا جایی که حتی جنگ و جهاد فی سبیل الله در جبهه جهادا صغرکه بالاترازآن خیری نیست نیزدرراه احیاوبرپایی این فریضه می باشد لذانماز از دعاها و وصیتهای پیامبران الهی-علیه السلام-که سالکان واقعی این طریقت بوده اند و درسیره معصومین-علیهم السلام-که خودبه عنوان انسانهای کامل و حجتهای الهی واسطه فیض آسمانها و زمین می باشد وجودداشته واز درجه اهتمام و ارزش والایی برخورداراست.
بدون شک،انسان برای گریز از توحش و راهیابی به زندگی انسانی و خدایی و حیات طیبه و تخلق به اخلاق کریمه و دوری ازرذایل اخلاقی و رهایی از یأس و افسردگی به یک عامل مهارکننده نیازمند است که روح و روان اورا در کنترل و تسخیر خودقراردهد و پرهیز از انحراف و جنایت را به او الزام و روح تعاون و نوع دوستی،اخلاص و عاطفه و محبت و شکررا بروی الهام نماید و به هنگامی که پژمرده و افسرده می گردداورا طراوت بخشد که دراین پژوهش دریافتیم که این موهبت الهی جز نماز،چیز دیگری نیست و قطع نظر از منافع و آثارفراوان معنوی و تربیتی و روانی آن،طبیبی خانگی وفردی است که همچون آب زلال و تصفیه شده،هوای پاک و غذای سالم رابه روح و جسم او واردکرده و عنصرهای موذی جسمی رااز فضای تن اوبیرون کرده و بیماریهای صعب العلاجش را درمان می نمایدوورزشی روحی و جسمی برای تمامی لحظه های زندگی در هرسنی برای او می باشدکه در این مقاله به آن می پردازیم.